Schaakclub "En

Verslag Eemlandtoernooi


De veelenveeligste editie van het Eemlandtoernooi was wederom een succesvolle. Met dik veertig deelnemers, palingwaardige meesterwerken, tragische blunders, verse kibbeling op de slotdag waren alle ingrediënten voor een mooi toernooi weer in ruime mate aanwezig. De toernooiwinst ging naar de thuisclub, in de persoon van Richard Vedder met 5,5 uit 7.

Bij het ingaan van de laatste ronde had Richard Vedder een punt voorsprong op de achtervolgers, die hun hoop vestigden op Lucas van Mil. Lucas bereikte ook een eindspel met een pion meer, maar dan wel met een Heuvelingloper (diagram onder). Dat bleek elkaar per saldo te compenseren; remise dus. 

Verder een hoop remises in de slotronde. Uitzondering was Henk van der Poel, die een "geniale mispeer" van Kevin van Brummelen afstrafte en daarmee tweede werd (5 uit 7). Het gedoe begon met 12.Pd5 (zie diagram), is dat goed of slecht, en waarom dan eigenlijk? Antwoorden vindt u bij het naspelen van de partij. Tip: stop niet te vroeg met rekenen.

Grote verrassing van het toernooi was de pas 11 jaar oude Wouter Terlouw. Met name zijn vasthoudendheid in matige stellingen viel op; ervaren schakers als Richard Vedder en Sjoerd Drent rekenden op een overwinning, maar Wouter wist het naar remise te keepen. En toen Lucas van Mil in de jacht op een punt te ver ging, werd die prompt op een nul getrakteerd. Het leverde uiteindelijk 4,5 punt op, goed voor een (gedeeld) derde plaats. We gaan er vast nog meer van horen.... Marvin Dekker - de enige die van Wouter won - kan daar over een aantal jaar misschien met terugwerkende kracht over opscheppen!

Traditioneel hoogtepunt van het toernooi is de paling van Visspecialist de Kaaieman, voor de mooiste/beste/spectaculairste partij. In de A-groep viel het de jury dit jaar een beetje tegen, maar het is toch weer gelukt:

Schuil-Bekius was wel een aardige counter van de witspeler na aanvankelijk toch bedenkelijk te hebben gestaan. En dan was er natuurlijk nog de uitgebreid besproken Novotny en Prokes, maar ja, mijn broer uit zich niet altijd even vleiend over paling en Van Diermen voorkwam de uitvoering door opgave.

D. van Pel – Van Harten kwam wellicht in aanmerking voor de Fritz-award. Zo’n zes zetten achter elkaar vinden beiden de zet die de computer ook wel bevalt en dat in ingewikkelde stelling.

De paling gaat echter naar een partij die bepaald niet als spektakel begon. De dames gaan al vroeg van het bord en zwart heeft geen enkel probleem. Dan ziet de witspeler na een onnauwkeurigheid zijn kans schoon en plaatst een correct kwaliteitsoffer. Hoewel het strakker had gekund brengt wit zijn tegenstander gedurig in de problemen met zijn koning in het centrum, ondanks dat de dames al van het bord zijn. Wanneer de zwartspeler op de 16e zet een ingenieuze verdediging mist en op zet 18 de laatste kans op enig verweer, sleept de witspeler al vroeg in het toernooi de paling binnen. Arie van Diermen voor zijn partij tegen Wiebe de Witte.

De strijd in de B-groep kende een rechtstreekse finale tussen Peter Nitrauw en Frank Woudenberg. Peter stond op vier overwinningen en twee opgenomen byes, Frank won 5x maar was ook al eens gekielhaald

door Mike Ruitenbeek. Gezien de stand (het peloton stond een punt achter) had een salonremise gekund, maar daar was zeker geen sprake van.

In de opening claimde Frank - voor zijn doen tenminste - goed te staan. Dat was misschien ook wel zo, maar de daaropvolgende combinatie van Th8-h6 en Kf8 als rokade-alternatief kan toch moeilijk de bedoeling zijn geweest. Peter stond goed, won een pion, maar liet zijn paard wat onachtzaam op h4 rondslingeren. 22.g5! redde nog net wel de meubelen, maar het voordeel was vervlogen, en kort daarop accepteerde hij de aangeboden remise. Beide eindigden op 5,5 punt, de tie-break doet niet terzake.

Een bord verderop moest Sacha Vucinec er lang voor knokken en nog wat langer voor schuiven, maar uiteindelijk wist hij Boris van der Kruk tot overgave te bewegen. Sacha werd hiermee derde met 5 uit 7. Hij had ook nog een ratingprijs kunnen winnen, maar het reglement maximeert het aantal te winnen geldprijzen op 1, dus die ging naar Mick Schilder. Ook Thomas Roest won een 'rating'prijs (voor mensen zonder rating). De knappe prestatie van Boris (4 uit 7 als laagste in rating) bleef helaas net zonder geldelijke beloning.

Ook in de B-groep was er natuurlijk paling te vergeven. We geven het woord aan de jury:

Het was weer een ware eer om door al die partijen heen te mogen scrollen en warempel er kwam weer wat mooi spektakel uit. In de B-groep bijvoorbeeld Frank Woudenberg – Jan Koopman. Het is leuk opgezet door wit en als het cashen nadert komt er zomaar een Th5 uit de lucht vallen. Bijzonder leuk, speel na, maar Koopman had beter verweer tot zijn beschikking.

Of: Hoe voer je een aanval. Jammer genoeg ingeleid door het erg matige 19… g6, maar hoe Sprong daarna Loedeman naar de slachtbank leidt, is leuk om na te spelen. Ook Loedeman-Möhlmann is leuk om na te spelen, door toch ook weer verrassende zetten. Een eervolle vermelding gaat nog naar de strak gevoerde aanvalspartij van Frank Woudenberg tegen Jacob de Graaf, al maakte de laatste er wel van begin af aan een ‘potje’ van.

De paling is voor een andere strak gevoerde aanval. Kan zo in het boekje ‘Hoe val je aan’. Mike Ruitenbeek – Martin Sprong begint met eerst langzaamaan het voordeel over de witte velden en dan daarna komen de space invaders. Er is gewoon geen houden aan! 

Volgend jaar weer!

 

Jasper Reichardt

11-09-2022


 
blog comments powered by Disqus